maandag 23 april 2012

Voorbereiding op Florence


Uffizi is een paleis in Florence, Italië, waarin een van de oudste en belangrijkste kunstmusea van de wereld gevestigd zit.

Het ligt naast Palazzo Vecchio.
 
Dit oude paleis was honderden jaren lang een heel belangrijk gebouw in Florence. Hier zat namelijk de regering. Nu is het een museum waar werk van Mantegna, Pontormo en Donatello  te bewonderen is.
Andrea Mantegna (1431-1506) was een Italiaanse kunstschilder. Hij leefde in de Renaissance en gebruikt dan ook in zijn werk veel klassieke elementen. Mantegna is daarbij beïnvloed door Donatello. Mantegna kende de anatomie van het menselijk lichaam erg goed. Hij maakte gebruik van verkorting en dat maakte zijn werk magnifiek.

Jacopo da Pontormo (1494-1557) Pontormo heeft Florence nooit verlaten en daarom bevinden zijn werken zich nog altijd in en rondom de stad.

Donatello (1386-1466) is een beeldhouder uit de Renaissance die onder andere verschillende beelden heeft gemaakt voor de dom van Florence. Donatello was erg goed in het laten zien van menselijke emoties op de beelden.

Donatello is begraven in de Sint-Laurensbasiliek in Florence. Deze kerk staat dichtbij Palazzo Medici-Riccardi. Dit was het paleis (en woning) van de familie Medici in Florence.

 De Medici familie was een rijke en machtige familie die in Florence in de 15e eeuw veel invloed hadden op de kunst en architectuur.

In 1410 werd Giovanni di Bicci benoemd tot bewaarder van het fortuin van de paus. Zijn zoon breidde de bank internationaal uit waardoor het fortuin werd verdubbeld. Al generaties lang verzamelden de families kunst. Met hun grote fortuin zetten zij allemaal kunstenaars aan het werk. Zij zijn ook het Uziffi museum begonnen. Door hun rijkdom werden de Medici vaak verkozen om te trouwen met machthebbers. Hiermee zijn zij een van de machtigste en rijkste families uit deze tijd.
Nu leven er nog ongeveer 25 mensen met de naam Medici.

Palazzo Pitti is een museum en voormalig paleis in Florence. De Medici familie heeft lange itijd in dit paleis gewoond. Tot zij uitstorven in 1737 waarna hun bezittingen eigendom van de staat werden. De vele versieringen in Palazzo Pitti zijn nog uit die tijd. De inrichting echter niet. Deze komt uit de tijd toen de Italiaanse koninklijke familie hier zat toen Florence even de hoofdstad van Italië was. Van 1859-1870, elf jaar dus.
In de vele zalen zijn beelden, porselein, zilver, kostuums en natuurlijk schilderijen te bewonderen van talrijke Italiaanse kunstschilders.
In de beeldenzaal is een beeld te vinden waarop het wapen van De Medici is afgebeeld.
 Bovendien heeft het museum een hele mooie grote tuin.

Galleria dell'Accademia
was eerst een schildersacademie of wel ontwerpacademie. De hertog van Toscane vond rond de 18 eeuw dat alle academies onder een dak moesten plaatsnemen. Hier werden werken van grote leermeesters neergezet zodat de leerlingen hiervan konden leren. Nu is het een museum waar onder andere veel beeldhouwwerk staat van Michelangelo. Waaronder het beeld “De vier slaven” en het beeld “David” dat in een speciale ruimte staat, de tribune, om het te beschermen tegen weersinvloeden.
Eerst stond hij namelijk op het Piazza Della Signoria. Hier staat nu sinds 1910 een replica, een kopie van het beeld.

Piazza Della Signoria is een van de belangrijkste pleinen. Op het plein zijn verschillende belangrijke gebouwen gelegen. Zoals  palazzo Vecchio (het stadhuis) en het Uffizi.       Op het plein staat een ruiterstandbeeld gemaakt door Giambologna. Hij wordt ook wel een van de meest bekendste beeldhouwers genoemd van de maniëristische stijl. Deze stijl kwam na het hoogrenaissance en In beeldende kunsten en architectuur is heel moeilijk te zeggen wanneer het manieristisch is. In deze stijl worden de oude grieken erg naar voren gehaald. Ook zijn doorlopende zuilen en trappen voor een huis tekenen van de manieristische stijl. Een echt "maniëristisch" te noemen ontwikkeling binnen de architectuur zou het ontstaan van de grotto zijn. Deze nep-grotten, vaak om beelden in tentoon te stellen, werden in tuinen gebouwd.
Dit zie je ook terug in de tuin van Palazzo Pitti.
Op het Pizza Della Signoria is ook een overdekte beeldgalerij, de Loggia Dei Lanzi
 
Midden op het plein staat de neptunes fontein die is gemaakt door Bartolomeo Ammannati in 1575. Bartolomeo was een beeldhouwer en architect. In het beeldhouwen probeerde hij Michelangelo na te doen, maar hij werd succesvoller als architect. Hij maakte velen gebouwen in Rome en werkte vooral in Lucca en Florence. Hij heeft ook de brug over de Arno gemaakt.
De rivier de Arno is de langste rivier van Toscane. Toscane is een regio in Italië. De Arno stroomt door de provincies Arezzo, Florence en Pisa.  De Arno heeft in de geschiedenis regelmatig de stad blank gezet. De laatste keer gebeurde dat bij de bekende overstroming in 1966. Vele kunstschatten zijn toen door water en modder bedolven.
De Arno stroomt door de stad Florence, waar hij wordt overbrugd door de beroemde Ponte Vecchio.
Dit is een middeleeuwse brug. Vecchio is oud. Ponte is brug. De brug is vooral bekend door de winkeltjes (vooral juweliers) die zich op de brug bevinden en de Corridoio Vasariano, de gang die zich een niveau hoger op de brug bevindt, zodat de adel zonder zich met het normale publiek te mengen toch de oversteek kon maken.


Dit is allemaal van wikipedia en andere boeken. Gewoon om te oriënteren. Ik pleeg geen plagiaat. Dat moet ik even zeggen. Niet dat het heel erg is als ik het niet zeg, want niemand kijkt hier toch op behalve ik zelf.

zondag 22 april 2012

"Wat eten we vanavond?" "Insecten"

Laatst was er op tv een man die vertelde over zijn zelfgeschreven insecten kookboek. Jazeker, insecten. In alle maaltijden waren insecten verwerkt. Van sprinkhanen met een krokant laagje tot taartjes met wormpjes erin. De man was er van overtuigd dat wij mensen het over een tijdje heel normaal vinden om insecten te eten. Omdat de wereldbevolking groeit, is er namelijk meer eten nodig om al die mensen te voeden. (En er lijden al zoveel mensen honger.) Maar zijn zoveel insecten. En ze zijn ook bijna niet uit te roeien. Als de wereld vergaat, raad maar eens welke diersoort nog leeft. Juist, de insecten.
Insecten zullen nooit bedreigde diersoorten worden en ieder mens heeft te eten. Mooi idee toch? Er is alleen een probleempje. Ik zelf zou het zelfs al eng vinden om een gefrituurde sprinkhaan vast te pakken, laat staan eten.
De man van het receptenboek reageerde hierop door te verwijzen naar andere producten. "In de meeste producten zitten al lang insecten verwerkt hoor", zei hij. "De meeste mensen weten het alleen niet".
Nou kan je van dit feit schrikken. Maar zo geschrokken ben ik hier niet van. Er zitten soms wel raardere dingen verwerkt in eten. De verhalen over koeienogen in kroketten en luizen in m&m's en yoghurt zouden misschien heel goed op de waarheid gebaseerd kunnen zijn.
Een vies idee vind ik het wel. Maar ik zou het niet erg vinden als er stiekem luizen of vliegen in de pindakaas werden gestopt. Ik heb het idee dat insecten best voedzaam kunnen zijn. En misschien ook voor vegetariërs een goede optie? Ik hoef het alleen niet te weten voordat ik lekkere dingen ga eten..

vrijdag 20 april 2012

Verslag De Vrek


Afgelopen zaterdag, 12 november 2011 ben ik met mijn ouders en mijn zusje naar de voorstelling De Vrek geweest in de stadsschouwburg. De stadsschouwburg vind ik een leuke schouwburg. Het is er heel gezellig bij binnenkomst en het trappetje naar en van de garderobe vind ik heel leuk. Ik was er al een hele tijd je niet geweest dus mijn ouders vonden dat we maar weer eens naar een voorstelling moesten. En ik had al van een paar mensen gehoord dat De Vrek een leuke voostelling is. De grote zaal in de stadsschouwburg vind ik eigenlijk niet een ideale zaal. Als er iemand voor je zit met een groot hoofd, moet je daar helemaal langs kijken. En als je op het balkon rechts zit kan je een rechterstuk van de zaal moeilijk zien en andersom. Maar ik vind het wel heel gezellig en mooi. Wij zaten in het midden en dat vond ik toch wel een prima plek.

De vrek is geschreven door Molière, een Franse toneelschrijver. Ook gingen we naar deze voorstelling omdat we in de zomer een ander stuk hebben gezien, Warenar van P.C. Hooft.  Molière en P.C Hooft hebben De Vrek en Warenar allebei gebaseerd op een stuk van de Romein Plautus. We vonden het dus leuk om deze twee te vergelijken.


Ik vond het ook leuk om te zien hoe de regisseur dat zelfde stuk heeft gemoderniseerd. In deze tijd is het natuurlijk niet zo normaal om een dochter uit te huwelijken voor een bruidsschat. Dat is dan niet zo realistisch, maar het was wel leuk. Dat maakte het wel apart.


De acteerprestaties vond ik erg verschillend. De hoofdrol vond ik goed gespeeld en zijn zoon. Maar er was ook een actrice die ik minder goed vond. Er waren een paar scenes die ik niet snapte. Zo zou er een trouwerij plaatsvinden zeiden ze, maar daar werd verder niets over gezegd. De muziek vond ik wel leuk en goed gekozen. Wel was er, tijdens een paar scenes een irritante pieptoon te horen. Die vond ik dan weer iets minder.
Eerst snapte ik het decor niet echt. Het zag er een beetje ingewikkeld uit. Maar later snapte ik hoe het in elkaar zat, het was namelijk een huis, en toen vond ik het heel mooi. In de eerste scene wordt het ochtend en dan zie je het langzaam licht worden uit de linker coulissen die een balkon moest voorstellen. Dat vond ik erg leuk gedaan!
Er was een scene waarin niets werd gezegd maar alleen maar muziek werd gespeeld. Daarin stormde de vader woedend door het huis en joeg iedereen die hij tegenkwam de stuipen op het lijf. Tijdens die scene zat ik echt te genieten. Het was heel spannend en grappig. Die scene zou ik graag nog een keertje willen zien want het is mijn lievelings scene.
De wijzigingen die de regisseur in dit stuk heeft aangepast vind ik erg leuk. Maar het is wel erg gericht op een moraal. Op het einde pleegt de hoofdrolspeler namelijk zelfmoord. Iets wat in de andere versies niet gebeurt. Dat is denk ik omdat hij die moraal echt tot de kijker wil laten doordringen. Dat vind ik wel een goed motief maar ik vond die laatste zelfmoordscène toch iets te lang duren. Ook vond ik dat ze het stuk een beetje expres niet heel grappig hebben gemaakt. Ter wel er wel meer uit te halen valt. Er zijn namelijk heel veel grappige botsingen van personages en misverstanden. Maar daar ging het niet om, dat snap ik ook wel.
Al met al vond ik het een mooie voorstelling die zeker aan mijn verwachtingen heeft voldaan.


7,5

zondag 15 april 2012

Let The Sin Begin

Om het evenwicht te tarten
legde hij zijn voeten op zijn bank
En leunde achteloos achterover
haalde zijn neus op voor haar stank

Zijn kin had hoogtevrees
en durfde nooit naar beneden te kijken
Hij stopte zijn angsten altijd weg
Liet zijn gevoelens nooit blijken

Maar zijn nieuwsgierigheid won het
En hij keek voorzichtig naar haar opzij
Toen hij het verlangen voelde
van haar aanwezigheid nabij

Altijd had hij iemand gehad om het hebben
Nooit om het geen
Te snel om de pijn te voelen
Als datgene weer verdween

Nu bleef hij kijken naar haar armen
Ze lagen losjes maar onhandig in haar schoot
En hij voelde zich veilig toen zijn hand
Zich zachtjes om de hare sloot

<!--[if !supportLineBreakNewLine]-->
<!--[endif]-->