waarvan ik weet dat ik het kan
Ik wilde alles om dat te bereiken
Want ik wist er alles van
Vliegen is wat ik het liefste doe
Bij pijn, liefde en verdriet
Jij was degene die me vond
Maar vliegen, nee dat kon je niet.
Je ketende me vast aan een rots
Met mijn vleugels op mijn rug
Eens was het nog dichtbij
Nu kon je nooit meer terug
Met mijn vleugels in die ketting
Huilde ik wolken van verdriet
Andromeda, dat ben ik
Maar jij bent Perseus niet
Sorry maar
Vliegen doe je vrij
Geen opmerkingen:
Een reactie posten