Er is een brug, niet ver van mij vandaan, waar het altijd mooi is.
's Winters ligt daar het dikste pak sneeuw en heb je als je op de brug staat het mooiste uitzicht over de bevroren grachten.
's Avonds sta je daar in het mooiste avondlicht. Van dat oranje en rood.
's Nachts zie je overal lichtjes om je heen.
's Zomers loopt iedereen daar. Over de brug, in het zonnetje met korte broeken, boodschappentassen vol ijs, zonnebrillen in lekker los en vrij haar, een lach op ieders gezicht.
Ik loop daar ook vaak. Altijd blijf ik eventjes staan om van mijn brug te genieten. Maar ik kan niet te lang blijven. Dan worden andere mensen onrustig. Als ik met mensen samen loop, willen ze snel thuis zijn, of op de plaats van bestemming. De mensen op de brug kijken naar me als ik me over het donkergroene Amsterdamse hekje buig en over de grachten staar. Ze willen doorlopen, en ze willen dat ik doorloop, want ik ben helaas niet de enige wandelaar op mijn brug.
Ik wou dat ik er een hekje omheen kon zetten. Of zo'n rood-wit lintje wat je altijd ziet als er ergens gebouwd wordt.
Of ik zet er een zwartomrand geel bordje neer met: "Niet betreden".
Dan kan ik daar altijd alleen zijn. Daar op mijn brug. Waar de avonden het mooist zijn.
Helaas ligt mijn brug op een weg waar het altijd druk is. Rijden er geen auto's, dan fietsen en lopen er altijd wel mensen. De fietsers zouden verbaasd blijven staan. Ze zouden zich afvragen of er aan de weg gewerkt werd, en waarom. Maar als ze dan niets aan de weg zouden zien, geen tegels uit de straat, geen bakken zand, geen stratenmakers, dan zouden ze van hun fiets afstappen en met een hand het lint omhoog duwen. Met de andere hand zouden ze de fiets eronder door laten en eenmaal boven op mijn brug, zouden ze weer opstappen en zich naar beneden laten glijden. Met auto's en voetgangers zou het ook wel ongeveer zo kunnen gaan.
Als de mensen hen dan zien staan, zouden ze nieuwschierig worden. Ze zouden zich afvragen: "Wat doen zij nou op die brug? Die mag je toch niet betreden?" Ze zouden misschien begrijpen dat er iets moois te zien is en gluipen onder het lintje door. Ze denken: "Als andere mensen hier stiekem ook zijn, dan kunnen wij toch ook even stiekem kijken?".
Binnen mum van tijd zou mijn brug overlopen van de mensen. Misschien wel meer dan eerst.
En ik zal weer tussen hen lopen en zo lang mogelijk stil staan en kijken naar het water in de grachten. Dan zal ik doorlopen.
Misschien moet ik niet zo hebberig zijn. Laten we er ieders brug van maken. Ik ben bereid hem te delen met iedereen die ook zou willen dat deze geweldig mooie brug, van hem was.
donderdag 31 mei 2012
woensdag 30 mei 2012
Oom Wanja
"Oom Wanja" is een toneelstuk geschreven door Anton Tsjechov, een Rus die leefde van 1880 tot 1904. Oom Wanja schreef hij in 1897, toen hij dus 17 jaar oud was. Ook schreef hij "De Kersentuin", een stuk dat volgend jaar uitgevoerd wordt door Hummelinck Stuurman theaterbureau.
Nadat de professor, een rijke geleerde wegtrok van het landschap van de familie, nadat zijn eerste vrouw overleed, is het aan oom Wanja en zijn dochter om het landgoed zo goed mogelijk te onderhouden. Dan trouwt de professor met een jonge mooie vrouw waar Wanja stiekem verliefd op is. Wanneer het echtpaar terugkomt naar de plattelandsfamilie, worden oude wonden opengereten en zal alles een zooitje worden.
De familiebanden waren in het begin erg moeilijk te begrijpen voor iemand die het verhaal niet kende. Wie was er nou familie van wie, wie was er getrouwd met wie, en wie was er verliefd op wie? Zelfs na de voorstelling was het nog verwarrend. Maar het deed niet af aan het verhaal.
Met het decor konden niet veel verschillende dingen mee gedaan worden. Het was telkens diezelfde keuken. De keuken was de plek waar alles zich altijd afspeelde en de keuken bleef de keuken. Doordat aan weerzijden van de colise witte doeken waren waar lampen achter schenen leek het net of er 's ochtends een frisse ochtendlucht doorheen kwam. 's avonds en 's nachts was het donker. Als het onweerde hoorde je dat en als het regende zag je de kleine druppels gemaakt door het licht. Dat was erg subtiel gedaan. Verder waren er ook veel grappige "stunts". Mensen die serviezen kapot gooien, gitaar of piano spelen, om tafels heen rennen met geweren, op diezelfde tafel vrijen etc.
Een beetje actie. Deze momenten waren er wel, en dan genoot het publiek ook intens van de afwisseling, maar deze momenten mochten de andere rustigere stukken wel meer onderbreken. De rust en monologen waarin ellendigheid werd beschreven duurden soms een beetje te lang. Vooral aan het einde. Hoewel de drama mooi gespeeld werd, moest er dus wat eer afwisselende actie erin. Actie houdt het publiek scherper.
De acteurs speelden erg overtuigend. Pierre Bokma is mijn grote held en idool, maar daar hadden we misschien ook niet anders van verwacht. Maar ook Randy Fokke droeg haar stenen bij. Wat een mooie heldere stem heeft zij! En de stukjes die in het eerste gezicht dramatisch waren en ook makkelijk konden worden overdreven zoals de scene waarin ze vertelt dat ze verliefd is op de dokter, deed ze erg realistisch en puur.
De bijdrage van de moeder van Oom Wanja en de oude bediende (Puist)waren nihil. De goede acteurs speelden prima, en het publiek was erg gecharmeerd door het gitaarspel, maar ze hadden geen echte functie. Het zou beter zijn geweest deze personages meer tekst of verhaallijn te geven, of ze weg te laten.
Verder nog een ode aan de humor die in ruime mate aanwezig was in het stuk. Vooral Pierre Bokma veroorzaakte regelmatig een lachsaldo in de zaal, maar ook de andere spelers en de situaties konden hilarisch zijn.
***
29 mei 2012 20.30 DeLaMar theater
Nadat de professor, een rijke geleerde wegtrok van het landschap van de familie, nadat zijn eerste vrouw overleed, is het aan oom Wanja en zijn dochter om het landgoed zo goed mogelijk te onderhouden. Dan trouwt de professor met een jonge mooie vrouw waar Wanja stiekem verliefd op is. Wanneer het echtpaar terugkomt naar de plattelandsfamilie, worden oude wonden opengereten en zal alles een zooitje worden.
De familiebanden waren in het begin erg moeilijk te begrijpen voor iemand die het verhaal niet kende. Wie was er nou familie van wie, wie was er getrouwd met wie, en wie was er verliefd op wie? Zelfs na de voorstelling was het nog verwarrend. Maar het deed niet af aan het verhaal.
Met het decor konden niet veel verschillende dingen mee gedaan worden. Het was telkens diezelfde keuken. De keuken was de plek waar alles zich altijd afspeelde en de keuken bleef de keuken. Doordat aan weerzijden van de colise witte doeken waren waar lampen achter schenen leek het net of er 's ochtends een frisse ochtendlucht doorheen kwam. 's avonds en 's nachts was het donker. Als het onweerde hoorde je dat en als het regende zag je de kleine druppels gemaakt door het licht. Dat was erg subtiel gedaan. Verder waren er ook veel grappige "stunts". Mensen die serviezen kapot gooien, gitaar of piano spelen, om tafels heen rennen met geweren, op diezelfde tafel vrijen etc.
Een beetje actie. Deze momenten waren er wel, en dan genoot het publiek ook intens van de afwisseling, maar deze momenten mochten de andere rustigere stukken wel meer onderbreken. De rust en monologen waarin ellendigheid werd beschreven duurden soms een beetje te lang. Vooral aan het einde. Hoewel de drama mooi gespeeld werd, moest er dus wat eer afwisselende actie erin. Actie houdt het publiek scherper.
De acteurs speelden erg overtuigend. Pierre Bokma is mijn grote held en idool, maar daar hadden we misschien ook niet anders van verwacht. Maar ook Randy Fokke droeg haar stenen bij. Wat een mooie heldere stem heeft zij! En de stukjes die in het eerste gezicht dramatisch waren en ook makkelijk konden worden overdreven zoals de scene waarin ze vertelt dat ze verliefd is op de dokter, deed ze erg realistisch en puur.
De bijdrage van de moeder van Oom Wanja en de oude bediende (Puist)waren nihil. De goede acteurs speelden prima, en het publiek was erg gecharmeerd door het gitaarspel, maar ze hadden geen echte functie. Het zou beter zijn geweest deze personages meer tekst of verhaallijn te geven, of ze weg te laten.
Verder nog een ode aan de humor die in ruime mate aanwezig was in het stuk. Vooral Pierre Bokma veroorzaakte regelmatig een lachsaldo in de zaal, maar ook de andere spelers en de situaties konden hilarisch zijn.
***
29 mei 2012 20.30 DeLaMar theater
vrijdag 25 mei 2012
Ingrediënten voor een geweldig leuke middag:
- 1 uur uit zijn - een eilandje hebben achter het olympisch Stadion waar nog bijna niemand is
- (natuur) water - boompjes voor schaduw en gezelligheid
- warme stenen (basalt) bij het water op met je handdoek op te liggen
- Een vlondertje 5 stappen verder om in het water te springen ((duiken durfden we niet)
- gras in de buurt om op te liggen
- grote stenen om op te zitten of om als tafeltje te gebruiken
- broodjes met tonijnsalade of witte chocoladepasta - super lieve vriendin(nen)
Het plekje 
Zonnen 
Gesmolten chocolade :)
- (natuur) water - boompjes voor schaduw en gezelligheid
- warme stenen (basalt) bij het water op met je handdoek op te liggen
- Een vlondertje 5 stappen verder om in het water te springen ((duiken durfden we niet)
- gras in de buurt om op te liggen
- grote stenen om op te zitten of om als tafeltje te gebruiken
- broodjes met tonijnsalade of witte chocoladepasta - super lieve vriendin(nen)
maandag 21 mei 2012
Avond
Ik hou heel erg veel van avond. 's Nachts is ook leuk, maar alleen als je in een grote stad bent met duizend lichtjes en verkeer. Mensen die uitgaan en mensen op de fiets. Ik hou er erg van om 's avonds door de stad te fietsen. Het ruikt dan altijd zo lekker. Het klinkt raar, want hoe kan het 's nachts nou anders ruiken dan overdag? Maar toch voelt het zo. Het is lekker donker, maar toch is alles licht. 's Avonds, zie je alle heldere kleuren uit de hemel donkerder worden. Feller. Rood, oranje, paars, roze. De hemel is een kleurenpalet. Dan wordt het grijs, en zwart wit. Langzaamaan zie je de gezichten kleuren als de tijd aan ons voorbijtrekt. Tot het moment komt dat je slaperig wordt maar nog niet wil gaan slapen.
13 rare dingen om te doen in de vakantie
In de zomervakantie ga ik de eerste twee weken op vakantie. De rest van de vakantie heb ik nog helemaal niets gepland. Waarschijnlijk wordt het dus leuke dingen doen met vrienden. Maar ik ben ook een weekje zonder dat mijn vrienden er zijn. Ook wel lekker natuurlijk. Dan heb ik zeeën van tijd om dingen te doen. Maarja... wat dan?
In de film "PS I Love You" schrijft een man allemaal brieven aan zijn vrouw met opdrachten wat zij allemaal moet gaan doen na zijn dood. Hij heeft namelijk kanker gaat binnenkort dood. Om te zorgen dat zij haar leven weer gaat oppakken laat hij haar dus al die (gekke) dingen doen. Dat lijkt mij ook wel wat. Niet dat doodgaan hoor, maar elke dag een briefje krijgen met wat je vandaag voor spannendst moet gaan doen. Het lijkt me wel een uitdaging! In ieder geval weet ik al 13 andere leuke en gekke dingen die ik verder ga doen in de vakantie. Als het weer dan ook nog een beetje goed is, wordt het vast top!
1. Hele dag Engels praten.
2. Haar rood verven (de natuurlijke rood)
3. Een dagkaartje voor de trein kopen en dan telkens in de eerste trein stappen die vertrekt.
4. Op zoek naar een cafe waar ze witte chocolademelk verkopen en dat dan drinken.
5. Een boek schrijven. En niet stoppen voordat ik 50 pagina's heb.
6. Een eigen liedje schrijven. Tekst én muziek :)
7. In de regen dansen (maar hopelijk gaat het niet teveel regenen)
8. Witte schoenen bij de hema komen en pimpen.
9. Kerstkaarten versturen midden in de zomervakantie.
10. Zon zien opkomen en ondergaan in 1 dag. (dicht bij het strand ben ik gelukkig wel)
11. Een schilderijtje schilderen.
12. Iedereen groeten die je tegen komt.
13. Op een dag 10 ijsjes eten.
In de film "PS I Love You" schrijft een man allemaal brieven aan zijn vrouw met opdrachten wat zij allemaal moet gaan doen na zijn dood. Hij heeft namelijk kanker gaat binnenkort dood. Om te zorgen dat zij haar leven weer gaat oppakken laat hij haar dus al die (gekke) dingen doen. Dat lijkt mij ook wel wat. Niet dat doodgaan hoor, maar elke dag een briefje krijgen met wat je vandaag voor spannendst moet gaan doen. Het lijkt me wel een uitdaging! In ieder geval weet ik al 13 andere leuke en gekke dingen die ik verder ga doen in de vakantie. Als het weer dan ook nog een beetje goed is, wordt het vast top!
1. Hele dag Engels praten.
2. Haar rood verven (de natuurlijke rood)
3. Een dagkaartje voor de trein kopen en dan telkens in de eerste trein stappen die vertrekt.
4. Op zoek naar een cafe waar ze witte chocolademelk verkopen en dat dan drinken.
5. Een boek schrijven. En niet stoppen voordat ik 50 pagina's heb.
6. Een eigen liedje schrijven. Tekst én muziek :)
7. In de regen dansen (maar hopelijk gaat het niet teveel regenen)
8. Witte schoenen bij de hema komen en pimpen.
9. Kerstkaarten versturen midden in de zomervakantie.
10. Zon zien opkomen en ondergaan in 1 dag. (dicht bij het strand ben ik gelukkig wel)
11. Een schilderijtje schilderen.
12. Iedereen groeten die je tegen komt.
13. Op een dag 10 ijsjes eten.
zondag 20 mei 2012
Seeking Justice
Zaterdag ging ik naar de film "Seeking Justice". Het was een geweldige film over een man die een afspraak maakt met een leider van een organisatie in New Orleans om de verkrachter van zijn vrouw te laten vermoorden. De organisatie bestaat uit mensen waarbij ook politieagenten zitten, die in het geheim verkrachters en moordenaars laten vermoorden om de staat weer veilig te maken. Maar soms vragen ze van mensen die ze helpen geholpen ook een wederdienst. Dat gebeurt ook bij de hoofdpersoon van de film, die gespeeld wordt door Nicolas Cage. Hij wordt op zijn beurt gevraagd een man te doden.
De organisatie lijkt heel oprecht en uit op gerechtigheid, maar als hij weigert mee te werken, blijkt dat de organisatie helemaal niet zo mooi en goed is als hij lijkt en komt hij in een gevaarlijke toestand terecht.
De gehele film zat ik op het puntje van mijn stoel. Een echt spannende stoere actiefilm, 8.
De organisatie lijkt heel oprecht en uit op gerechtigheid, maar als hij weigert mee te werken, blijkt dat de organisatie helemaal niet zo mooi en goed is als hij lijkt en komt hij in een gevaarlijke toestand terecht.
De gehele film zat ik op het puntje van mijn stoel. Een echt spannende stoere actiefilm, 8.
"Opa"
Berkely zei: "De ziel van de mens bestaat zonder meer". Daar bedoelt hij mee dat er naast de ziel niets anders is. Geen andere wereld. De wereld bestaat alleen maar in je hoofd.
Dat is best raar. Zou dat dan ook betekenen dat je zelf kan bedenken wat er in je wereld gebeurt? Zou je de wereld kunnen manipuleren? Gewoon door te denken de wereld veranderen naar jouw hand?
Hij zei dat alles bestaat zolang het nog in iemands hersenen is. We kunnen kleuren en vormen onderscheiden doordat we het een naam geven. Stoelen bijvoorbeeld en tafels. Door de kleuren en vormen kunnen we het verschil zien tussen een kerstboom en een deodorant flesje. Terwijl deodorant flesjes er heel verschillend uit kunnen zien. Ze hebben niet allemaal precies dezelfde vorm of kleur.
Opa vond dat altijd heel interessant. Hij hield ervan om te filosoferen en dit was wel zijn meest favoriete onderwerp. Hoewel hij er nooit zelf zijn mening over gaf. Hij stelde mij altijd de vragen. Hij was Socrates.
Ik denk niet dat opa nu nog kan denken. Dus hij denkt niet meer aan mij. Ik besta niet meer voor hem. Niet omdat hij niet meer wilde dat ik er was hoor. Maar omdat hij er zelf niet meer is. En als hij niet meer bestaat, besta ik ook niet meer.
Gelukkig nog wel voor andere mensen. Want die denken soms wel aan mij. Maar niet voor hem.
Hij zal nooit meer aan me denken terwijl ik de hele tijd aan hem denk.
Heel veel voordat hij er was. Altijd als ik bij hem thuiskwam en thee dronk. En samen leuke dingen deed. Als ik niet bij hem was maar naar hem toe ging. Of als ik gewoon dacht aan de leuke dingen die we samen hadden gedaan.
Maar ook toen hij er niet meer was, tijdens de begrafenis bijvoorbeeld. Toen dachten een heleboel mensen aan hem.
Gek dat hij er nog steeds is, terwijl hij er niet meer is. Want hij bestaat nog wel in onze gedachten. Maar volgens Berkely is hij er dan nog wel. Dan bestaat hij nog. En hij zal altijd blijven bestaan voor mij.
Dat is best raar. Zou dat dan ook betekenen dat je zelf kan bedenken wat er in je wereld gebeurt? Zou je de wereld kunnen manipuleren? Gewoon door te denken de wereld veranderen naar jouw hand?
Hij zei dat alles bestaat zolang het nog in iemands hersenen is. We kunnen kleuren en vormen onderscheiden doordat we het een naam geven. Stoelen bijvoorbeeld en tafels. Door de kleuren en vormen kunnen we het verschil zien tussen een kerstboom en een deodorant flesje. Terwijl deodorant flesjes er heel verschillend uit kunnen zien. Ze hebben niet allemaal precies dezelfde vorm of kleur.
Opa vond dat altijd heel interessant. Hij hield ervan om te filosoferen en dit was wel zijn meest favoriete onderwerp. Hoewel hij er nooit zelf zijn mening over gaf. Hij stelde mij altijd de vragen. Hij was Socrates.
Ik denk niet dat opa nu nog kan denken. Dus hij denkt niet meer aan mij. Ik besta niet meer voor hem. Niet omdat hij niet meer wilde dat ik er was hoor. Maar omdat hij er zelf niet meer is. En als hij niet meer bestaat, besta ik ook niet meer.
Gelukkig nog wel voor andere mensen. Want die denken soms wel aan mij. Maar niet voor hem.
Hij zal nooit meer aan me denken terwijl ik de hele tijd aan hem denk.
Heel veel voordat hij er was. Altijd als ik bij hem thuiskwam en thee dronk. En samen leuke dingen deed. Als ik niet bij hem was maar naar hem toe ging. Of als ik gewoon dacht aan de leuke dingen die we samen hadden gedaan.
Maar ook toen hij er niet meer was, tijdens de begrafenis bijvoorbeeld. Toen dachten een heleboel mensen aan hem.
Gek dat hij er nog steeds is, terwijl hij er niet meer is. Want hij bestaat nog wel in onze gedachten. Maar volgens Berkely is hij er dan nog wel. Dan bestaat hij nog. En hij zal altijd blijven bestaan voor mij.
´s nachts
Ik vraag me af
Als je schrijft over het lopen onder de manenschijn
In de zilveren avondlucht
Midden in de nacht
Of je dat echt hebt gedaan
Het verlangen te lopen waar niemand anders is
Om te schreeuwen en te zingen zonder dat iemand je hoort
En daarna, als je uitgewaaid bent, weer rustig op huis aan te gaan
In het bed met intussen koud geworden lakens die je verkoeling geven
En je laten slapen
Als je schrijft over het lopen onder de manenschijn
In de zilveren avondlucht
Midden in de nacht
Of je dat echt hebt gedaan
Het verlangen te lopen waar niemand anders is
Om te schreeuwen en te zingen zonder dat iemand je hoort
En daarna, als je uitgewaaid bent, weer rustig op huis aan te gaan
In het bed met intussen koud geworden lakens die je verkoeling geven
En je laten slapen
dinsdag 15 mei 2012
De Storm
Ook de acteurs spelen heel geloofwaardig en meeslepend.
Nadat ik de film had gezien moest ik eventjes een paar minuten nadenken. Stilte om je heen. Stel je toch eens voor dat het bij jou gebeurd. Deze film raakt je diep van binnen. 8,5
zaterdag 12 mei 2012
Dark Shadows
Iets aan de late kant slopen wij vrijdag 11 mei 2012 de bioscoop van pathe de
munt binnen. We zaten op de 2e rij, een plaats die wij meestal niet
prefereren. Het liefst zitten we een beetje bovenin. Maar de film is net uit en
draaide in de grote zaal met veel publiek. Daarom waren wij gedwongen ons aan
de opgegeven stoel nummers te houden.
Dark Shadows is een film die gebaseerd is op een soapserie. De film gaat over Bardabas Collins, een jongeman die door Angelique Bouchard, een heks die verliefd op hem is wordt omgetoverd tot vampier als blijkt dat hij niet van haar houdt maar van iemand anders. Zij laat zijn vriendin Babette zelfmoord plegen door van een rots af te springen. Als hij haar achterna springt, betovert zij hem. Ze stookt de dorpelingen op en haalt hen over hem vast te binden en te begraven in een doodskist aan de rand van de weg. Maar twee eeuwen later stuiten wegwerkers op de kist en maken hem open.
Bardabas besluit naar zijn woning terug te keren waar nu verre familieleden van hem wonen. Victoria is een meisje dat David lesgeeft. Toen Bardabas Victoria voor het eerst zag, deed zij hem aan zijn Babette denken. Daardoor wordt hij verliefd op haar. Bardabas kan moeilijk aan deze tijd wennen. Er is ook zo veel veranderd. Maar ondanks dit wil hij heel graag weer het familie bedrijf uit de ondergang redden en weer bij de familie horen. Familie is immers de grootste rijkdom die er bestaat.
Dit is tevens de moraal van deze film. De hoofdrollen werden vertolkt door Johnny Depp als Barnabas Collins, Michelle Pfeiffer als Elizabeth Collins Stoddard en Eva Green als Angelique Bouchard.
Het verhaal was erg meeslepend en grappig, zoals we dat van Johnny Depp gewend zijn. Toch vond ik het qua humor een beetje tegenvallen. In het begin is het erg grappig om te zien hoe Bardabas omging met de nieuwe tijd die hij niet kende en die hierdoor dus totaal vreemd voor hem was. De zaal lag helemaal plat bij de McDonalds M die hij zag als een of andere heilige. Naar mate de film vorderde kwam er steeds minder humor. Het laatste stuk, nadat het huis in brand was gevlogen, was zelfs een beetje te voorspelbaar. Bovendien was het stukje dat Carolyn in een weerwolf veranderde een beetje een te nietszeggend stukje. Het voegde weinig toe aan de film. Zo leek deze film over vampiers te refereren naar Twilight, een wereldwijde hit film over vampiers en weerwolven. Misschien was dit ook zo bedoelt. Omdat het gebaseerd is op de serie zal dit stukje wel al uit de serie zijn gehaald, maar naar mijn mening hadden ze het beter weg kunnen laten.
De filmlocatie is echter perfect. Het mooie grote huis en de lange eettafel
voldoen aan de clichés die we wél graag willen zien bij een vampierenfilm.
Ook de nodige bloederige scenes waren aanwezig. Zij het eerder grappig dan gruwelijk. Maar dat is naar mijn smaak helemaal prima.
Het personage van Bardabas is geweldig. Wel vond ik het jammer af en toe stukjes van Jack Sparrow menen te zien wanneer Bardabas spullen aanraakte in het huis. Des ondanks blijf ik Johnny Depp een geweldig acteur vinden. Ik denk dat het erg belangrijk is om als acteur lef te hebben ik heb veel bewondering voor acteurs die veel durven en er van houden lekker rare rollen te spelen. Als je dat niet durft of niet kan, omdat je het liefste “gewone rollen” of “goede mensen” speelt, ben je in mijn ogen geen goede acteur.
Ook werden we helemaal vertederd door Gulliver Mcgrath, die David Collins speelt.
Van Helena Bonham Carter ben ik ook enorm fan. Ik leerde haar het eerst kennen in Hamlet en daarna bewonderde ik haar keer op keer in Harry Potter. In Hamlet speelde Ophelia, een meisje dat langzaamaan gek wordt na het verlies van haar vader en als Hamlet niet van haar blijkt te houden. In Harry Potter de knettergekke moordenares Bellatrix van Detta die je, als je erg in de Harry Potter verhalen zit, wel neer zou willen knallen, zo irritant is ze.
Nu speelde ze dr. Julia Hoffman, een dokter die Bardabas’ bloed probeert te stelen omdat ze zelf onsterfelijk wil worden omdat ze er niet tegen kan oud te worden.
(Helena Bonham Carter is trouwens tevens verloofd met de regisseur Tim Burton en ze hebben samen twee kinderen)
Een heerlijke vampierenfilm met griezelige stukjes en humor. Maar vooral met een mooie boodschap: Famillie is de grootste rijkdom die er bestaat. Een 7.
Dark Shadows is een film die gebaseerd is op een soapserie. De film gaat over Bardabas Collins, een jongeman die door Angelique Bouchard, een heks die verliefd op hem is wordt omgetoverd tot vampier als blijkt dat hij niet van haar houdt maar van iemand anders. Zij laat zijn vriendin Babette zelfmoord plegen door van een rots af te springen. Als hij haar achterna springt, betovert zij hem. Ze stookt de dorpelingen op en haalt hen over hem vast te binden en te begraven in een doodskist aan de rand van de weg. Maar twee eeuwen later stuiten wegwerkers op de kist en maken hem open.
Bardabas besluit naar zijn woning terug te keren waar nu verre familieleden van hem wonen. Victoria is een meisje dat David lesgeeft. Toen Bardabas Victoria voor het eerst zag, deed zij hem aan zijn Babette denken. Daardoor wordt hij verliefd op haar. Bardabas kan moeilijk aan deze tijd wennen. Er is ook zo veel veranderd. Maar ondanks dit wil hij heel graag weer het familie bedrijf uit de ondergang redden en weer bij de familie horen. Familie is immers de grootste rijkdom die er bestaat.
Dit is tevens de moraal van deze film. De hoofdrollen werden vertolkt door Johnny Depp als Barnabas Collins, Michelle Pfeiffer als Elizabeth Collins Stoddard en Eva Green als Angelique Bouchard.
Het verhaal was erg meeslepend en grappig, zoals we dat van Johnny Depp gewend zijn. Toch vond ik het qua humor een beetje tegenvallen. In het begin is het erg grappig om te zien hoe Bardabas omging met de nieuwe tijd die hij niet kende en die hierdoor dus totaal vreemd voor hem was. De zaal lag helemaal plat bij de McDonalds M die hij zag als een of andere heilige. Naar mate de film vorderde kwam er steeds minder humor. Het laatste stuk, nadat het huis in brand was gevlogen, was zelfs een beetje te voorspelbaar. Bovendien was het stukje dat Carolyn in een weerwolf veranderde een beetje een te nietszeggend stukje. Het voegde weinig toe aan de film. Zo leek deze film over vampiers te refereren naar Twilight, een wereldwijde hit film over vampiers en weerwolven. Misschien was dit ook zo bedoelt. Omdat het gebaseerd is op de serie zal dit stukje wel al uit de serie zijn gehaald, maar naar mijn mening hadden ze het beter weg kunnen laten.
Ook de nodige bloederige scenes waren aanwezig. Zij het eerder grappig dan gruwelijk. Maar dat is naar mijn smaak helemaal prima.
Het personage van Bardabas is geweldig. Wel vond ik het jammer af en toe stukjes van Jack Sparrow menen te zien wanneer Bardabas spullen aanraakte in het huis. Des ondanks blijf ik Johnny Depp een geweldig acteur vinden. Ik denk dat het erg belangrijk is om als acteur lef te hebben ik heb veel bewondering voor acteurs die veel durven en er van houden lekker rare rollen te spelen. Als je dat niet durft of niet kan, omdat je het liefste “gewone rollen” of “goede mensen” speelt, ben je in mijn ogen geen goede acteur.
Ook werden we helemaal vertederd door Gulliver Mcgrath, die David Collins speelt.
Van Helena Bonham Carter ben ik ook enorm fan. Ik leerde haar het eerst kennen in Hamlet en daarna bewonderde ik haar keer op keer in Harry Potter. In Hamlet speelde Ophelia, een meisje dat langzaamaan gek wordt na het verlies van haar vader en als Hamlet niet van haar blijkt te houden. In Harry Potter de knettergekke moordenares Bellatrix van Detta die je, als je erg in de Harry Potter verhalen zit, wel neer zou willen knallen, zo irritant is ze.
Nu speelde ze dr. Julia Hoffman, een dokter die Bardabas’ bloed probeert te stelen omdat ze zelf onsterfelijk wil worden omdat ze er niet tegen kan oud te worden.
(Helena Bonham Carter is trouwens tevens verloofd met de regisseur Tim Burton en ze hebben samen twee kinderen)
Een heerlijke vampierenfilm met griezelige stukjes en humor. Maar vooral met een mooie boodschap: Famillie is de grootste rijkdom die er bestaat. Een 7.
donderdag 10 mei 2012
De dag doet raar
De dag doet raar
´s ochtends rijd ik toevallig
tussen twee regenbuien daar
het ruikt vertrouwd
Er is iets waaraan ik maar niet wennen kan
vocht sijpelt over Amsterdam
De lucht ziet bleek
En hij vertelt mij
Dat hij voor de zon bezweek
´s avonds om een uur of zeven
kleurt de lucht pas geel en oranje
En krijgen kleuren veel meer zicht
Nu schijnt over de wereld
Een heel ander licht
´s ochtends rijd ik toevallig
tussen twee regenbuien daar
het ruikt vertrouwd
Er is iets waaraan ik maar niet wennen kan
vocht sijpelt over Amsterdam
De lucht ziet bleek
En hij vertelt mij
Dat hij voor de zon bezweek
´s avonds om een uur of zeven
kleurt de lucht pas geel en oranje
En krijgen kleuren veel meer zicht
Nu schijnt over de wereld
Een heel ander licht
woensdag 9 mei 2012
Oom Henk
In het voorstukje zag het eruit
als een gewelddadige film met rare botte Nederlandse humor. Het was daarom dat
ik maandagavond zonder hoge verwachtingen op de bank naar de film Oom Henk keek. Met het idee van “als ik
er niets aan vind, stop ik meteen met kijken”. Ik ben de hele film blijven
zitten en werd aangenaam verast.
De film Oom Henk gaat over Koen, een 22 jarige student rechten die op een avond als hij en zijn vriendin in het donker terug naar huis rijden wordt lastiggevallen door een stelletje jongens. Zij willen zijn vriendin verkrachten en hem neersteken. Ik panier roept Koen dat Henk de Koning, een beduchte crimineel, zijn oom is en dat zij er spijt van zullen krijgen als ze zijn geliefde neefje en zijn vriendin iets aan zullen doen. De jongens druipen hierdoor af. Alles lijkt goed afgelopen te zijn tot Henk de Koning de volgende dag voor Koens deur staat. Henk wil dat Koen een “klusje” voor hem doet als tegenprestatie. Hij is toch immers zijn oom…
Henk de koning is het personage dat je niet graag in je huis wil hebben en tergelijkertijd helemaal stuk om gaat van het lachen. Hans Kesting speelt oom Henk met een mix van spanning en humor waardoor je helemaal de film in wordt getrokken.
Tobias Nierop voegt als Koen een geweldige humor toe. Hij speelt met veel overtuiging de rol van een student die per ongeluk in de wereld van de criminelen komt. De vele ongewone lachwekkende situaties zijn erg origineel.
“Het kon ook Huge Grant zijn in een amerikaanse misdaad comedy” dit schoot door mijn hoofd na het zien van deze film. Maar dan zou de Nederlandse versie dan nog steeds veruit het beste zijn. Aangezien de combinaties van acteurs en deze personages bijna niet te overtreffen valt.
Sommige stukjes van de film lijken erg langzaam te gaan. Het begin bijvoorbeeld. Wanneer Oom Henk voor het eerst bij Koen voor de deur staat. Maar je hebt niet het idee dat je er nog in moet komen. Die stiltes bouwen de spanning juist op en zorgen samen met de geweldige humor voor de totale eigenheid van deze film.
Deze originele film is goed gespeeld en zeker een aanrader! 8,5
Oom Henk is nog te zien op zaterdag 12 mei om 22.25 uur.
De film Oom Henk gaat over Koen, een 22 jarige student rechten die op een avond als hij en zijn vriendin in het donker terug naar huis rijden wordt lastiggevallen door een stelletje jongens. Zij willen zijn vriendin verkrachten en hem neersteken. Ik panier roept Koen dat Henk de Koning, een beduchte crimineel, zijn oom is en dat zij er spijt van zullen krijgen als ze zijn geliefde neefje en zijn vriendin iets aan zullen doen. De jongens druipen hierdoor af. Alles lijkt goed afgelopen te zijn tot Henk de Koning de volgende dag voor Koens deur staat. Henk wil dat Koen een “klusje” voor hem doet als tegenprestatie. Hij is toch immers zijn oom…
Henk de koning is het personage dat je niet graag in je huis wil hebben en tergelijkertijd helemaal stuk om gaat van het lachen. Hans Kesting speelt oom Henk met een mix van spanning en humor waardoor je helemaal de film in wordt getrokken.
Tobias Nierop voegt als Koen een geweldige humor toe. Hij speelt met veel overtuiging de rol van een student die per ongeluk in de wereld van de criminelen komt. De vele ongewone lachwekkende situaties zijn erg origineel.
“Het kon ook Huge Grant zijn in een amerikaanse misdaad comedy” dit schoot door mijn hoofd na het zien van deze film. Maar dan zou de Nederlandse versie dan nog steeds veruit het beste zijn. Aangezien de combinaties van acteurs en deze personages bijna niet te overtreffen valt.
Sommige stukjes van de film lijken erg langzaam te gaan. Het begin bijvoorbeeld. Wanneer Oom Henk voor het eerst bij Koen voor de deur staat. Maar je hebt niet het idee dat je er nog in moet komen. Die stiltes bouwen de spanning juist op en zorgen samen met de geweldige humor voor de totale eigenheid van deze film.
Deze originele film is goed gespeeld en zeker een aanrader! 8,5
Oom Henk is nog te zien op zaterdag 12 mei om 22.25 uur.
Abonneren op:
Reacties (Atom)