"Opa"

Berkely zei: "De ziel van de mens bestaat zonder meer". Daar bedoelt hij mee dat er naast de ziel niets anders is. Geen andere wereld. De wereld bestaat alleen maar in je hoofd.

Dat is best raar. Zou dat dan ook betekenen dat je zelf kan bedenken wat er in je wereld gebeurt? Zou je de wereld kunnen manipuleren? Gewoon door te denken de wereld veranderen naar jouw hand?

Hij zei dat alles bestaat zolang het nog in iemands hersenen is. We kunnen kleuren en vormen onderscheiden doordat we het een naam geven. Stoelen bijvoorbeeld en tafels. Door de kleuren en vormen kunnen we het verschil zien tussen een kerstboom en een deodorant flesje. Terwijl deodorant flesjes er heel verschillend uit kunnen zien. Ze hebben niet allemaal precies dezelfde vorm of kleur.

Opa vond dat altijd heel interessant. Hij hield ervan om te filosoferen en dit was wel zijn meest favoriete onderwerp. Hoewel hij er nooit zelf zijn mening over gaf. Hij stelde mij altijd de vragen. Hij was Socrates.

Ik denk niet dat opa nu nog kan denken. Dus hij denkt niet meer aan mij. Ik besta niet meer voor hem. Niet omdat hij niet meer wilde dat ik er was hoor. Maar omdat hij er zelf niet meer is. En als hij niet meer bestaat, besta ik ook niet meer.
Gelukkig nog wel voor andere mensen. Want die denken soms wel aan mij. Maar niet voor hem.

Hij zal nooit meer aan me denken terwijl ik de hele tijd aan hem denk.
Heel veel voordat hij er was. Altijd als ik bij hem thuiskwam en thee dronk. En samen leuke dingen deed. Als ik niet bij hem was maar naar hem toe ging. Of als ik gewoon dacht aan de leuke dingen die we samen hadden gedaan.
Maar ook toen hij er niet meer was, tijdens de begrafenis bijvoorbeeld. Toen dachten een heleboel mensen aan hem.

Gek dat hij er nog steeds is, terwijl hij er niet meer is. Want hij bestaat nog wel in onze gedachten. Maar volgens Berkely is hij er dan nog wel. Dan bestaat hij nog. En hij zal altijd blijven bestaan voor mij.