Ik vraag me af
Als je schrijft over het lopen onder de manenschijn
In de zilveren avondlucht
Midden in de nacht
Of je dat echt hebt gedaan
Het verlangen te lopen waar niemand anders is
Om te schreeuwen en te zingen zonder dat iemand je hoort
En daarna, als je uitgewaaid bent, weer rustig op huis aan te gaan
In het bed met intussen koud geworden lakens die je verkoeling geven
En je laten slapen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten